Ontmoet onze onderzoekers

Ben je jong, lijkt biotech je wel iets, maar geen idee hoe het eraan toe gaat in een labo of wat je dan best studeert? Vraag het tijdens Biotechdag 2019 aan jonge onderzoekers (Meet&Greet’ers) die werken in een universiteit of een biotechbedrijf. Zij bieden je een blik op hun leefwereld vol microscopen, labojassen en internationale collega’s. Maar natuurlijk zijn het ook meer dan enkel wetenschappers, lees hieronder meer over de Meet&Greet’ers van deze editie van Biotechdag: Sebastian, Lauran, Lieselotte en Nena

Sebastian Proost (VIB-KU Leuven Centrum voor microbiologie)
 

Sebastian is geïnteresseerd in alle aspecten van de wetenschappen van het leven, maar vooral in data. In zijn onderzoeksdiscipline, die bio-informatica heet, combineert hij dan ook informatica en technologie met biologie. In zijn privéleven is Sebastian vooral gek op reizen en sporten.

Wat heb je gestudeerd? Is het altijd al je droom geweest om wetenschapper te worden?
Ik ben gestart met een bachelor in de Biologie, daarna behaalde ik een master in de Biotechnologie en dan een doctoraat in de Bioinformatica.
Sinds het lager onderwijs had ik veel interesse in STEM-richtingen (STEM = Science, Technology, Engineering, Mathematics). Dat is in het middelbaar, door enkele enthousiaste leerkrachten, nog sterker geworden. Maar tot wat voor beroep dat zou leiden heb ik nooit echt bij stilgestaan. Als ik niet met biologie gestart was, was het waarschijnlijk informatica of burgerlijk ingenieur geworden.

Wat houdt je job precies in? Welk onderzoek doe je, of binnen welk onderzoek kadert je werk?
Wij bestuderen welke en hoeveel bacteriën er in verschillende ecosystemen voorkomen. Dat gaat over verschillende types stalen; van grond-stalen afkomstig van landbouw tot stoelgangstalen van duizenden deelnemers van het “Vlaams Darmflora Project”. Dat worden zeer snel grote datasets met honderden of zelfs duizenden stalen waarin we meer dan tienduizend verschillende bacteriën kunnen oppikken. Voeg daaraan ook nog meta-data toe (gegevens over de bron van het staal) en het is snel heel complex om al deze gegeven te analyseren.

Met moderne web-technologie maak ik het mogelijk deze data op een intuïtieve manier te verkennen. Zo kunnen experten in biologie, biomedisch onderzoek of geneeskunde deze data ook gebruiken, zonder dat ze eerst moeten leren programmeren of data-analyse onder de knie moeten krijgen.

Wat vind je tof aan je job?
Ik vind de internationale omgeving van onderzoek heel leuk, je ontmoet echt mensen van overal in deze job en je kan ook behoorlijk wat reizen. Ik vind het ook heel leuk om een moelijk probleem op een mooie, elegante en doeltreffende manier op te lossen.

Vanwaar je fascinatie voor microbiologie?
Die is eerder recent ontstaan! Twee jaar geleden werkte ik nog volop met planten-data. Daaruit was het mogelijk de functie van verschillende genen te voorspellen. Veel van de technieken die ik van dat planten-onderzoek heb opgepikt zijn ook bruikbaar om gemeenschappen van verschillende bacteriën (uit de grond, onze darmen, …) te bestuderen.

Dat sprak me bijzonder aan omdat je zo een groep organismen binnen een ecosysteem als geheel kan bekijken. Bovendien zijn er meer raakpunten met geneeskunde/biomedisch onderzoek en bestaan er concrete opties om deze kennis om te zetten in concrete producten, zoals geneesmiddelen.

Heb je passies naast je werk? En heeft dat er een invloed op? Zijn er gelijkenissen tussen je hobby en je onderzoek?
Voor mijn welk zit ik veel achter een computer naar code op een scherm te staren, dat moet af en toe gecompenseerd worden. Ik probeer daarom in conditie te blijven door te fitnessen en er met de rugzak op uit te trekken tijdens de vakantie.

Waarom heeft de onderzoekswereld nieuwe jonge mensen nodig?
Een onderzoeksgroep is vaak een zéér dynamisch geheel, waar jonge wetenschappers constant getraind worden, bestaande technieken verbeteren en nieuwe dingen ontwikkelen. Die kennis nemen ze dan mee naar hun volgende positie en geven ze door aan de volgende generatie. Zij bieden vaak een fris perspectief op onderzoek en verspreiden nieuwe ideeën.

Noem één ding waar je trots op bent.
Als introvert persoon is spreken voor een groot publiek steeds een uitdaging. Dit jaar, tijdens het VIB Seminar – Scientists on Stage, heb ik voor de eerste keer op het podium gestaan voor een écht groot publiek. Dat was voor mij al een persoonlijke overwinning én om het helemaal af te maken heb ik de prijs voor beste presentatie mee naar huis mogen nemen. Fantastische ervaring!

Laurien Van Dyck (VIB-KU Leuven Centrum voor kankerbiologie)

 

Laurien is een doctoraatsstudent die vooral onderzoek doet naar kanker. Hiervoor is het nodig dat ze van vele markten thuis is en dat ze haar kritische onderzoeksvaardigheden combineert met veel technische kennis. Haar vrije tijd spendeert Laurien bij voorkeur in de natuur of op het volleybalterrein.

Wat heb je gestudeerd? Is het altijd al je droom geweest om wetenschapper te worden?
Mijn passie om wetenschapper te worden zit in mijn genen, aangezien we met twee bio-ingenieurs en een biologe een soort ‘wetenschapshuis’ vormen met ons gezin. Na mijn studies Grieks-wetenschappen koos ik dus resoluut voor bio-ingenieur (cel-en gentechnologie), met het oog op een doctoraat in de bio(-medische) wetenschappen. Ook mijn zus volgde deze weg, zodat ons ‘wetenschapshuis’ ook een ‘doctoraatshuis’ geworden is, waarin we onze struggles en inzichten makkelijk kunnen delen met elkaar.

Wat houdt je job precies in? Welk onderzoek doe je, of binnen welk onderzoek kadert je werk?
Mijn onderzoek situeert zich op het raakvlak van verschillende disciplines: immunologie, oncologie, epigenetica en bio-informatica, waardoor mijn jobinhoud heel gevarieerd is. In de laatste 3 jaar heb ik gewerkt met computer-muizen en experimentele muizen, met levende cellen (celcultuur) en met virtuele cellen (single-cell analyses), met fluo-stiften en fluo-antibodies, met mijn hersenen en mijn handen, alleen en in groep, et cetera…

Wat vind je tof aan je job?
Ik vind het erg leuk om in een team samen te werken, wat natuurlijk een must is in een wetenschappelijke omgeving. Het is ook tof om een bijdrage te leveren aan belangrijke problemen in de samenleving, onderzoek te doen dat bijvoorbeeld uiteindelijk kan leiden tot nieuwe geneesmiddelen. Wat ik ook geweldig vind is dat je in een wetenschappelijke job eigenlijk elke dag wel iets kan bijleren.

Vanwaar je fascinatie voor microbiologie?
De invloed van de bacterien in onze darmen (het microbioom) op ziekte en gezondheid is ongeloofelijk boeiend. Ik geloof dat er nog een enorm onontgonnen potentieel in deze microbiota verborgen zit.

Heb je passies naast je werk? En heeft dat er een invloed op? Zijn er gelijkenissen tussen je hobby en je onderzoek?
Er zijn zeker een aantal parallelle duo’s te vinden: teamwork in de volleyball of op het werk, “een gel lopen” (vraag me maar in het echt wat dat wil zeggen!) voor een experiment of een aantal kilometer lopen ter ontspanning, “going green” in en uit het labo, selfies of celfies, dendritische cellen en antibodies op de bench of op mijn bed. Het is echt science meets life bij mij!

Waarom heeft de onderzoekswereld nieuwe jonge mensen nodig? 
Elk jong teamlid kan een nieuw licht laten schijnen op stoffige projecten en problemen bekijken vanuit een onverwachte hoek. (Al hoef je natuurlijk niet jong en nieuw te zijn om frisse, gedurfde ideeen te hebben!)

Noem één ding waar je trots op bent.
Mijn doorzettingsvermogen om te gaan voor wat ik echt wil.​

 

Lieselotte Vermeersch (VIB-KU Leuven Centrum voor microbiologie)
 
Lieselotte is een doctoraatsstudent die onderzoek doet naar biergist. Biergist is een levend microbieel organisme, en als microbiologe is Lieselotte gefascineerd door deze piepkleine maar noodzakelijke levensvormen. Naast haar onderzoek is ze graag bezig met allerlei creatieve activiteiten, zoals tekenen en schilderen.

Wat heb je gestudeerd? Is het altijd al je droom geweest om wetenschapper te worden?
Ik heb Bio-ingenieurswetenschappen, optie cel- en gentechnologie gestudeerd aan de KU Leuven. Ik ben altijd al gefascineerd geweest door de natuur en ik heb van nature ook altijd al interesse gehad in ontdekken hoe dingen precies werken. Voor mij was het dus logisch om een wetenschappelijke richting in te slaan.

Wat houdt je job precies in? Welk onderzoek doe je, of binnen welk onderzoek kadert je werk?
Ik doe onderzoek op biergist. Ik onderzoek waarom sommige giststammen sneller reageren op veranderingen in hun omgeving, meer bepaald op veranderingen in de hoeveelheid voedingsstoffen die ze krijgen. Ons uiteindelijke doel is dan om giststammen, die we gebruiken om bier te brouwen, te verbeteren.

Wat vind je tof aan je job?
Ik vind het heel fijn om nauw samen te werken met collega’s vanuit alle uithoeken van de wereld. Dat maakt de samenwerking erg divers en boeiend. Ik vind het ook erg leuk om in de diepte, analytisch, een bepaald onderwerp te kunnen onderzoeken.

Vanwaar je fascinatie voor microbiologie?
Je kijkt echt naar de bouwstenen van leven, en leert daarbij ook nog eens hoe bepaalde processen werken in een modelorganisme (gist in mijn geval), waaruit je dan parallellen kunt trekken naar andere ‘hogere’ organismen.

Heb je passies naast je werk? En heeft dat er een invloed op? Zijn er gelijkenissen tussen je hobby en je onderzoek?
Mijn twee grote passies naast mijn werk zijn piano spelen en tekenen/schilderen. De grootste gelijkenis tussen deze hobby’s en mijn onderzoek is creativiteit. Ook in je onderzoek heb je creativiteit nodig, al is dat dan een ander soort creativiteit dan bij piano spelen of tekenen. Creativiteit in je onderzoek is bijvoorbeeld er eens op een andere manier naar kunnen kijken en zo problemen of vragen oplossen.

Waarom heeft de onderzoekswereld nieuwe jonge mensen nodig?
Nieuwe jonge mensen kunnen een ander perspectief bieden op bestaande vragen, en dus op andere innovatieve manieren onderzoeksvragen oplossen.

Noem één ding waar je trots op bent?
 Mijn werk met passie doen, maar toch ook tijd vinden om mijn andere passies te volgen.

 

Nena Testelmans (VIB-KU Leuven Centrum voor Kankerbiologie)
 
Nena is er het levende bewijs van dat wetenschappers geen oude saaie mannen met een snor zijn. Ze was altijd al een grote dierenvriend, en bijna was ze dierenarts geworden, maar uiteindelijk heeft ze gekozen voor een carrière als onderzoeker. Momenteel werkt ze aan haar doctoraat over de link tussen DNA en het ontstaan van kanker.

Wat heb je gestudeerd? Is het altijd al je droom geweest om wetenschapper te worden?
Ik studeerde biochemie en biotechnologie aan de KU Leuven. Als kind wilde ik graag dierenarts worden, maar toen ik op het TV-programma “Dieren in nesten” zag dat je ook huisdieren moest laten inslapen, wou ik niet meer. Je kan dus zeggen dat ik niet altijd droomde van een job als onderzoeker maar dat wetenschap mij wel altijd geïnteresseerd heeft.

Wat houdt je job precies in? Welk onderzoek doe je, of binnen welk onderzoek kadert je werk?
Ik ben doctoraatsstudent bij het centrum voor kankerbiologie. Mijn onderzoek gaat over fouten in het DNA. Deze fouten doen lymfeklierkanker ontstaan bij mensen die net een transplantatie hebben ondergaan.

Wat vind je tof aan je job?
Wetenschap is een sociale activiteit, en ik vind het geweldig om te kunnen samenwerken met collega’s in een tof team. En ook het idee dat ik met mijn onderzoek een bijdrage kan leveren aan één van de belangrijke uitdagingen in de samenleving vind ik zeer belangrijk.

Heb je passies naast je werk? En heeft dat er een invloed op? Zijn er gelijkenissen tussen je hobby en je onderzoek?
Ik ben een grote dierenvriend. Mijn favoriete tijdverdrijf is wandelen en joggen met onze hond Stella.

Waarom heeft de onderzoekswereld nieuwe jonge mensen nodig?
Omdat veel mensen nog steeds het idee hebben dat wetenschappers oude saaie mannen met een snor zijn. Jonge, enthousiaste wetenschappers zijn nodig om dit stereotype beeld voorgoed te veranderen.

Noem één ding waar je trots op bent?
Binnenkort verhuizen we naar ons eigen huis. Het heeft veel bloed, zweet en misschien ook tranen gekost maar ik ben heel fier op onze verwezenlijking.

 

Mijn programma